Skip to content

01. Het spel der verleiding en Romantiek

“Ieder huwelijk is gelukkig. Het is het daarna samenleven wat moeilijk is.”

– Anoniem

Er was eens lang lang geleden een man die zijn best voor je deed, die bloemen voor je meebracht, die ook de deur voor je open hield en zijn hart voor je openstelde. Met die man ben je getrouwd met de bedoeling om samen lang en gelukkig te leven. Als jullie huwelijk is als de meeste huwelijken, dan is het aangenaam, maar (laten we het maar toegeven) vlak en kleurloos. “De spanning is verdwenen,” is een klacht van veel echtparen. Vertrouwdheid vervalt in sleur en routine, beschuldigingen over en weer, en wederzijdse teleurstellingen, eisen een zware voorspelbare van hen die zich zo hadden voorgenomen om lang en gelukkig te leven. Partners groeien uit elkaar, of bewaren de status quo van gewoonte en gemak, gezeten naast een dovend vuurtje, dat in niets lijkt op het laaiend vuur dat er ooit was en dat zij deelden.

Tegen de tijd dat de middelbare leeftijd bereikt wordt is het huwelijk “gesetteld” en resteert nog een klein waakvlammetje. De sleur is definitief ingetreden als de huwelijkspartners elkaars aanwezigheid als vanzelfsprekend gaan beschouwen. Er is nog sprake van liefde, maar deze is veranderd in een minder hartstochtelijke, meer platonische, vertrouwde liefde. In negatieve zin kan dit kan leiden tot toenemende gevoelens van verdriet en frustratie en uiteindelijk, in het ‘worst-case’ scenario, tot overspel en echtscheiding.

Ik betoog dat ook in de betere huwelijken een aanzienlijke verdieping van wederzijdse gevoelens mogelijk is. Geloof je me niet? Laat me dan je geheugen wat opfrissen. Ik richt me nu in het bijzonder tot getrouwde vrouwen of vrouwen die getrouwd zijn geweest. Herinner je je eerste afspraakje? Weet je nog hoe inschikkelijk en galant je toekomstige echtgenoot was, en hoe al zijn verlangens op jou gericht waren? Denk eens terug. Herinner je hoe hij lief en vriendelijk was. Weet je nog hoe hij bloemen of kleine cadeautjes voor je meebracht? Hij zou alles voor je doen en overal heen gaan waar jij maar wilde. Weet je nog hoe dat was en hoe opwindend je het vond? Herinner je je huwelijksdag en de liefde en romantiek van jullie huwelijksreis? Weet je nog hoeveel je toen van hem hield? Vraag je dan eens af, is dit veranderd? En als dat zo is, wat denk je dan wat er veranderd is?

Het is min of meer vanzelfsprekend dat je leven verandert nadat je getrouwd bent of bent gaan samenwonen. Je leven wordt rustiger en huiselijker. Het wordt bovendien met andere activiteiten gevuld, zoals werk, vrienden en familie en, niet te vergeten, het krijgen en opvoeden van kinderen. Maar los hiervan, merk je geen gedragsverandering bij je echtgenoot?

  • Wil hij je soms nog wel eens negeren?
  • Hebben jullie vaker meningsverschillen of ruzie?
  • Heb je de indruk dat hij egoïstischer is geworden?
  • Doet hij wel eens neerbuigend naar je, soms zelfs waar anderen bij zijn?
  • Misschien besteedt hij meer en meer aandacht aan zijn vrienden, of aan onafgebroken televisie kijken, spelcomputers of Internet.
  • Wordt hij in beslag genomen door zijn werk of werkgerelateerde bezigheden?
  • Weigert hij om jouw vrienden en familie te bezoeken?
  • Weigert hij met je mee te gaan winkelen of naar plekken te gaan waar hij vroeger zo graag kwam, alleen maar om dicht bij je te zijn?
  • Brengt hij geen bloemen of cadeautjes voor je mee?
  • Lijkt hij gierig en zuinig geworden?
  • Dan is er nog de seks. Gebeurde het vroeger overal of wanneer dan maar ook? Duurde de seks soms de hele nacht en was dat altijd erg opwindend en is het nu saai, voorspelbaar, passieloos en van korte duur?

Misschien heb je jezelf afgevraagd wat er met de passie is gebeurd? Waar is die romantische man gebleven waar je afspraakjes mee maakte?

Hoewel het niet erg waarschijnlijk is dat alle bovenstaande symptomen in jouw specifieke situatie gelden, ben ik er zeker van dat praktisch elke getrouwde vrouw een aantal van de symptomen herkent. Er schuilt iets van een verdrietig makende onontkoombaarheid in dit alles. De meeste vrouwen gaan er inderdaad ook van uit dat dit het normale verloop van een huwelijk is, net zoals de erosie van een rots door een rivier of het verkleuren van verf in het zonlicht. Zoals John Gray beschrijft in “Mannen komen van Mars, vrouwen Van Venus” kent de liefde zijn seizoenen. De meeste relatietherapeuten zouden beamen dat het dwaasheid is om eeuwige lente en eindeloze romantiek in een relatie te verwachten. Echtscheidingsadvocaten kunnen zelfs nog pragmatischer zijn. Als de onverschilligheid in het huwelijk is binnengetreden resteert nog slechts het formaliseren van iets dat ieder reeds wist; je bent definitief uit elkaar gegroeid en door gaan heeft geen enkele zin. Toch?

Of niet?

Maar wat als dit niet persé waar hoeft te zijn? Wat als de liefde opnieuw ontstoken kan worden, zelfs de vurig passie van de jullie eerste liefde? Niet een kortstondige opleving, maar dat sprake is van echte diepe verlangens en intens beleefde passie, beter nog dan ze leefden nog lang en gelukkig. Als dat toch eens mogelijk was, denken veel mensen, dan zou dat mijn huwelijk werkelijk zoveel mooier en waardevoller maken. Weet dan dat het echt mogelijk is. Het antwoord is dat het precies zo kan zijn, als je dat tenminste wilt.

Nee, dit is geen fantasie. Dit is geen theorie. Dit is wijsheid en deze wijsheid die ik met je deel, is gebaseerd op de ervaring van vele echte vrouwen in vele even echte en onderling verschillende huwelijken. Het is belangrijk om hierbij even stil te staan, omdat je misschien gelooft dat dit alleen voor anderen, maar niet voor jou zou kunnen werken. Indien je hier sceptisch tegenover staat kan ik je alleen maar aansporen dat je je scepsis lang genoeg opzij zet om de ideeën die hierna beschreven worden te lezen, te doorgronden en ermee te experimenteren. Alleen door het nemen kleine stappen om zodoende zelfvertrouwen op te bouwen en door jezelf ervan te overtuigen dat wat ik zeg niet alleen waar is, maar dat het ook kan worden toegepast in jouw specifieke situatie, zul je je scepsis kunnen laten varen.

Niet het ontbreken van liefde trekt een relatie in een neerwaartse spiraal, maar het is de sleur en routine. Het is veelal een gevolg van het door paren nalaten van iets essentieels, door de Engelsen aangeduid als courtship. Is het toeval dat er geen goed Nederlands equivalent bestaat? Hofmakerij klinkt archaïsch. Versieren is te resultaatgericht en gaat geheel voorbij aan de essentie van de continuïteit van de de inspanning. Dus terug naar de hofmakerij.

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: